Początki teatru francuskojęzycznego sięgają roku 1994, kiedy to utworzona została klasa romańskojęzyczna (autor Aleksandra Ratuszniak) i w jej programie znalazły się „activités théâtrales” wprowadzane najpierw na zajęciach z języka francuskiego i zielonej szkole, by przekształcić się później w koło teatralne i grupę Théâtre à l’ombre du clou. Bardzo szybko okazało się, że język teatru jest magicznym środkiem komunikacji i że słowo mówione, gest, ruch i światło to elementy, za pomocą których można obrazować otaczającą nas rzeczywistość. Teatr stał się także doskonałym narzędziem nauki języka francuskiego w jego bardziej wysublimowanej formie. W ten sposób początkowa zabawa w teatr stała się wielką przygodą, pasjonującą wędrówką w świat fantazji i poezji oraz sposobem na odkrywanie samego siebie. Tradycje teatralne po rozwiązaniu Théâtre à l’ombre du clou (uczniowie klasy romańskiej zakończyli naukę w Liceum) kontynuował w Trzynastce Teatr myśli absurdalnej, który tworzyli uczniowie klas dwujęzycznych.

Najważniejsze wydarzenia w teatralnym życiu szkoły przedstawia poniższe kalendarium:

• 1995
Wyróżnienie na IV Festiwalu Uniwersyteckich Teatrów Francuskojęzycznych w Krakowie za wspólnie stworzony spektakl „Tłum” oparty na tekstach Raymond Queneau. W programie spektaklu czytamy: Przedstawienie pokazało to samo zdarzenie na wiele sposobów czerpiąc z bogactwa języka francuskiego poprzez różne style wypowiedzi i oto przed nami pojawiają się ludzie o białych twarzach i różnych charakterach, ludzie w kolejce, w kawiarni, którzy opowiadają to samo zdarzenie, ale bardzo różnie na nie reagując.

• 1996
I nagroda na I Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Poznaniu za spektakl „Tłum II”, będący rodzajem kontynuacji „Tłumu”. A oto komentarz jury do nagrodzonego spektaklu: Skromnymi środkami stworzono klimat, zmienność nastroju scen, czytelne przesłanie myśli. Wprowadzenie tajemniczej czarnej postaci i masek – trafnie użyte. Obraz ma własne życie, interesuje. Malowanie codzienności ma barwę teatralną. Daje się odczuć rozumienie przez zespół sprawy, którą demonstruje – sprawy nieobojętnej. Jest klimat skromnego teatru, jest moment tajemniczości, jest ruch. Bardzo miłe zaskoczenie. Leokadia Serafinowicz.

• 1997
Reprezentowanie Polski na Festiwalu Festiwali w Arad w Rumunii z tym samym spektaklem. W festiwalowej gazecie napisano:
Nie tylko grali swoje role, ale namalowali nasze życie, życie anonimowego tłumu postawionego przed problemem z tego życia.

II nagroda na II Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Poznaniu za poetycki spektakl „Granice” na podstawie wierszy Pierre Reverdy. Jest to spektakl, w którym muzyka, światło i cień, gesty i słowa-symbole grają niezwykłą rolę w spektaklu o sześciu scenach : Narodziny i Śmierć, Dzieciństwo, Poznawanie Świata, Dojrzałość, Starość, Śmierć i Narodziny. Pierwsza scena zapowiada zatem ostatnią i odwrotnie. Elementy współczesnej filozofii francuskiej Jacques Derrida pojawiają się w tytule i w konsekwencji we wszystkich scenach spektaklu, gdzie „istnieje tylko granica i to właśnie jej nie ma”.

• 1998
Reprezentowanie Polski na III Europejskim Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Neapolu z tym samym spektaklem. Jest to prezentacja nagrodzonego spektaklu na przeglądzie najlepszych spektakli europejskich.

• 1998-2000
Projekt edukacyjny „Teatr bez granic” w ramach programu Sokrates/Comenius z liceum Paul Painlevé w Oyonnax we Francji i liceum Maria von Linden z Calw w Niemczech. Obejmował on między innymi warsztaty teatralne w Begude de Mazenc w Prowansji w listopadzie 2000 roku i tworzenie spektakli trójnarodowych na ulicach średniowiecznego miasteczka oraz projekt teatru absurdu realizowany w trakcie zajęć z polskiego i francuskiego, który zaowocował współpracą z zawodowymi aktorami z jednego z łódzkich teatrów i wspólnym przygotowaniem „Krzeseł” Ionesco.
Oto fragment artykułu, który ukazał się w Łódzkim Pulsie Edukacyjnym Nr 1-2 2001:
Zapachy Prowansji i jej charakterystyczny pejzaż poprowadziły nas swoimi ścieżkami ku odkryciu świata poezji zamkniętego w strofach poezji René Char:
« C’est l’heure où les fenêtres s’échappent des maisons pour s’allumer au bout du monde ou va poindre notre monde ».
I tak narodził się świat teatru w kamiennej przestrzeni średniowiecznego miasteczka La Bégude-de-Mazenc otoczonego lasem, gdzie bluszcz otulił drzewa i mury tworząc naturalne, tajemnicze sceny dla mających się na nich rozegrać spektakli ułożonych przez 49 uczestników warsztatów teatralnych z Francji, Niemiec i Polski.
Projekt edukacyjny pozwolił stworzyć trójnarodowe spektakle o niezwykłych tytułach: „Pod drzewem figowym”, „Wolność”, „Krokiem gęsi”, „W moim kraju”, „Bogowie”, „Umrzeć, aby się odrodzić”, „Pasażer bez powrotu”, „Poddaństwo”, które poruszały różne aspekty życia przy wykorzystaniu środków teatralnych w taki sposób, że budziły wzruszenie lub oburzały, ale nikt nie pozostał obojętny.
Konstruowanie spektakli na podstawie poezji René Char poprzez analizę słów-kluczy i pól semantycznych, zbieranie liści i innych przedmiotów do dekoracji, malowanie masek i przygotowywanie kostiumów dało atmosferę pracy i radosnego odkrywania języka francuskiego i języka teatru.
Młodzież z Francji, Niemiec i Polski świetnie się rozumiała, a urok Prowansji, poezja oraz przywiezione ze swoich krajów doświadczenia, emocje i uczucia dało możliwość połączenia w cudowny sposób tych wszystkich czynników i stworzenia czegoś więcej niż tylko spektaklu teatralnego - stworzyło więzi przyjaźni, wzajemnego porozumienia i chęci dalszego współdziałania w dziedzinie teatru obcojęzycznego w szkole.

• 1999
Reprezentowanie Polski na IV Europejskim Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Pecs na Węgrzech spektaklem poetyckim „Słowo”. Spektakl jest refleksją nad takimi pojęciami abstrakcyjnymi, jak czas, dobro i zło, które prowadzą do absurdu… a może czegoś zupełnie odwrotnego? Teksty różnych autorów, od klasyki do współczesności, od języka wyszukanego po język potoczny tworzą sceny z naszego życia, tak pełnego absurdów.

II nagroda na IV Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Poznaniu za ten sam spektakl.

• 2001
Warsztaty teatralne w Luksemburgu (maj/czerwiec) zorganizowane przez Europejskie Centrum Młodzieży w Łodzi. Podczas warsztatów młodzież otrzymała zadania:
1. Przygotowanie reportażu filmowego
2. Przeprowadzenie wywiadu z aktorami
3. Przeprowadzenie wywiadów z widzami i mieszkańcami Luksemburgu
4. Przygotowanie dokumentacji fotograficznej z Festiwalu teatralnego.

I nagroda na VI Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Poznaniu za spektakl „Słowo dla słowa” na podstawie tekstów Jean Tardieu. Jest to refleksyjny spektakl kontynuujący temat czasu ze spektaklu "Słowo" i opisujący rzeczywistość w jej przestrzeni i nieskończoności, w których pojawiają się różne przeszkody oraz trudności w komunikacji międzyludzkiej.

• 2002
VII Ogólnopolski Festiwal Teatralny w Koszalinie. Prezentacja spektaklu „Nocny motyl”, którego główny bohater wyraża alegorię logiki. Zagubiony i samotny w otaczającym go świecie pełnym sprzeczności, nie może odnaleźć swego miejsca. Akcja sztuki nawiązuje do teatru absurdu Ionesco i do egzystencjalnych przemyśleń Sartre’a.

Reprezentowanie Polski na IX Festiwalu Festiwali w la Roche-sur-Yon we Francji spektaklem „Słowo dla słowa”, o którym tak oto napisał dziennik regionalny Ouest-France: Trzynastu aktorów na pozbawionej dekoracji scenie przedstawiło interpretację wierszy francuskiego poety Jean Tardieu. Pomiędzy absurdem, wyobraźnią i snem, opierając się na odzieraniu fałszu tak bliskim mistrzowi polskiego teatru lat 60 Tadeuszowi Kantorowi, młodzi aktorzy z „trzynastki” odtworzyli balet słów charakterystycznych dla dzieła egzystencjalnego. Czarne, surowe kostiumy, przeszywające teksty, ponura mimika, tajemnicza muzyka bliska ezoteryzmowi kompozytora Kilara, ta grupa prowadzona przez Maję Woźniak urzekła wszystkich.

• 2003
Reprezentowanie XIII Liceum na VIII Festiwalu Francuskojęzycznych Teatrów Licealnych w Koszalinie spektaklem „Czarno-biały film” według scenariusza i w reżyserii Magdaleny Wojciechowskiej, uczennicy liceum. “Czarno-biały film” to według słów autorki metaforyczne przedstawienie rzeczywistości, w której dwie bliskie sobie osoby w obawie przed zanikającymi relacjami międzyludzkimi uciekają w wygodny świat wyobraźni.

Warsztaty teatralne i literackie dla uczniów 4 łódzkich liceów dwujęzycznych (IV LO – angielski, VIII LO – niemiecki, XIII LO – francuski i XXXII LO – hiszpański) zatytułowane „Spotkania”, mające na celu wymianę wiedzy literackiej i przygotowanie spektaklu w czterech językach na Dzień Frankofonii w marcu 2004 r.

Zdobycie I miejsca na III Przeglądzie Teatrzyków Językowych w Łęczycy za spektakl „Monsieur Monsieur” na podstawie poezji Jean Tardieu. Twórczość tego artysty zainspirowała do osobliwej podróży do granic ludzkiego czasu i przestrzeni, gdzie logika i absurd znaczą już właściwie to samo. Bohater Monsieur wyruszający na poszukiwanie samego siebie w sobie i odkrywający swą złożoną, niejednokrotnie sprzeczną naturę, staje się każdym z nas uwikłanym w to co uchwytne, konkretne i rzeczywiste, jak również i w to co metafizyczne i nie poddające się racjonalnym tłumaczeniom.

• 2004
Projekt teatralny zrealizowany we współpracy z liceum François Mauriac z Andrézieux-Bouthéon w ramach programu NOVA POLSKA oraz wymiana z uczniami z tego liceum : wystawienie we Francji przez uczniów polskich i ich francuskich kolegów spektakli na podstawie tekstów Jean Tardieu. Grupa polska z klasy maturalnej dwujęzycznej przedstawiła spektakl "Monsieur Monsieur".

• 2005
Spotkania i warsztaty teatralne z tym samym partnerem (liceum François Mauriac) na temat „dominujący-zdominowany”. Udział w projekcie uczniów klasy wstępnej. Prezentacja spektaklu „Tik tak”, którego bohaterowie stają przed dylematem: walczyć z upływającym czasem i ponieść klęskę w tym starciu lub spróbować znaleźć w strumieniu czasu swoje własne miejsce i niejako zdobyć nad nim władzę, co prawda pozorną, ale pozwalającą nabrać oddechu i odnaleźć swoją tożsamość w mgnieniu nieskończoności, jakim jest nasze życie.

• 2006
Dwujęzyczny spektakl „Photo de classe” przygotowany specjalnie na uroczystość obchodów 60-lecia istnienia XIII LO. Połączenie kilku tekstów z „Ferdydurke” W. Gombrowicza z wierszem francuskiego ucznia z zaprzyjaźnionego liceum François Mauriac z Francji pozwoliło na humorystyczne nakreślenie obrazu szkoły i ucznia.

• 2007
Spektakl "Ose devenir qui tu es" zdobył wyróżnienie za najlepszą scenografię na XII Festiwalu Licealnych Teatrów Francuskojęzycznych w Koszalinie. Główna bohaterka spektaklu wyrusza w podróż na dziwną planetę. Od jej mieszkańców uczy się, jak żyć szczęśliwie, ciesząc się zwykłymi chwilami. Ta metaforyczna podróż okazuje się przygodą odkrywania własnej tożsamości (scenariusz własny na podstawie sztuki J. Tardieu „Conversation sinfonietta” oraz zbiorów poezji „Paroles de liberté”, „Paroles d’espoir” et “Paroles des poètes d’aujourd’hui”).

• 2008
Spektakl "Conférence" zdobył wyróżnienie na XIII Festiwalu Teatrów Francuskojęzycznych Szkół Średnich w Koszalinie. Podczas konferencji poświęconej współczesnym zjawiskom językowym, trójka profesorów lingwistyki w barwny sposób przestawia i ilustruje zabawnymi scenkami nasze zwyczaje
językowe. Popchnięte aż do absurdu każą nam śmiać się z nas samych. Ponadto relacje między profesorami prowadzącymi konferencję wprowadzają dodatkowy aspekt komediowy.

• 2009
Wierzysz w diabła i jego sztuczki? Jesli nie, to uważaj! Jego ostatni wynalazek - być niewidzialnym i niepostrzeżenie wślizgnąć się do naszej świadomości. Pora mieć się na baczności. Z błyskotliwym humorem autor Eric-Emmanuel Schmitt odkrywa paradoksalną strategię naszego sumienia.
Spektakl "L'école du diable" zdobył Grand Prix XIV Festiwalu Teatrów Francuskojęzycznych Szkół Średnich w Koszalinie.

• 2010
Co się czai z tyłu głowy, jakie są motywy naszych działań, czym jest zło i czym pokuta? Sartre twierdzi, że piekło to inni, ale może najpierw należy stwierdzić, że piekło to my. Spowiedź trójki bohaterów ukazuje, że piekło jest stanem umysłu. Spektakl "Par derriere" oparty na sztuce Sartre'a "Za zamkniętymi drzwiami" zdobył Grand Prix XV Festiwalu Teatrów Francuskojęzycznych Szkół Średnich w Koszalinie, a odtwórczyni jednej z głównych ról - Aleksandra Słota - została wyrózniona za najlepszą rolę kobiecą.